Ik zie een Basiliek als de plek waar je Jezus zult vinden, de versterker van de Heilige Geest en een rozenkrans is dat precies ook. Allebei werken ze volgens hetzelfde principe als een transistor-versterker. Een basiliek is er om samen de communie te vieren en met een rozenkrans kun je de hele dag door zelf met de versterker op pad. Handig, anders moet je de hele dag in de Basiliek blijven maar nu neem je ‘m gewoon mee.
Hoe werkt dat ook alweer?
Het verborgen element in de Basiliek is de magneetring, In de vloer. Een rozenkrans is zo’n zelfde soort ring. Het werkt als een versterker. Maar alleen als je een derde poot aansluit op het circuitje. Het zwakke maar Heilige signaal van de Heilige Geest – van de biddende priesters en gelovigen wordt versterkt door een transisor-achtig stukje techniek in het bouwwerk. Bij een rozenkrans is het naast de ring het losse eindje met het kruisje. Het hangt al gauw op de zonnevlecht. Hier laadt de drager zelf de “Jezus” op, uw energie op het kruisje geeft de energie van de Heilige Geest. Uw hoofd door de ring van kralen – magnetisch verbonden stenen en de Heilige Geest krijgt nu de versterkte kracht, meeliftend op de energie van uw lijf.
Het mooie van een basiliek waar regelmatig de Heilige Eucharistie plaatsvindt is logischerwijs dat je daar makkelijk, want volop aanwezig, in tune kunt komen met de Heilige Geest. Daar waar je Jezus kunt vinden. Het ritueel dat plaatsvindt is als een schilderij-in-een-schilderij.
In de basiliek, aan het altaar, bidden de priesters bidden de teksten van Johannes, Lucas en Mattheus, die allemaal uitleggen wat er hier aan de hand is. De Heilige Geest van dat bidwerk interfereert met de energie van boven, opgevangen met koepels, kruisen en schotelantennes die naar beneden wordt geleid via symbolen, koper- en goudwerk en engelen.
Draadloos dus, steekt God’s Naam over naar het baldakijn, opgevangen door Engelen en Kruisen, geleid door de 4 gewokkelde wervels. God’s Naam.
Paus Leo en twee Kardinalen voor het altaar in de Sint Pieter in Rome. De 6 kaarsen helpen trouwens ook goed mee om de aura’s van de drie mooi hoog en ver door het baldakijn in te geleiden.
Hoeveel foto’s ik ook maak, de weg van het licht die ik beschrijf wijst u alleen de delen van de weg, asfalt, vangrails en verkeersborden. Het licht dat hier onderweg is blijft voor ons onzichtbaar. Met de hand is het wel te voelen.
Genoeg is het om te weten dat energie liever niet reist door het medium maar zwevend beweegt over de buitenkant ervan. Dus je kunt nog zo’n mooie dikke geleider neerleggen, hij reist toch liever met blote voeten op de buitenkant.
Kennis is bijzaak
Als je het allemaal niet kunt volgen, immers ik praat hier over de weg van het onzichtbare licht, dan zit er niks anders op dan het te proberen en het allebei te doen. Laat die lege kennis in je hoofd lekker leeg. Je hebt het echt niet nodig. Hou je vast aan de tekst:
Jezus richtte Zich weer tot de mensen en zei: ‘Ik ben het licht van de wereld. Wie Mij volgt, zal nooit in de duisternis leven, maar hij zal het licht hebben dat Leven geeft.’
Johannes 6:12
Dus je hoeft niet te weten hoe het volgens ondergetekende werkt. Maar ga wel in het licht zitten, volg een mis of draag die rozenkrans.