De aura van bismuth

Een bijzonder metaal, bismut – dat eigenlijk zonder H geschreven moet worden. Het heeft een enorme aura. Die voel je niet zomaar.

Met dit stuk bismut vers uit de winkel van Leonieke (De Verrijking in Maassluis) pakte ik de wichelroede om de aura op te sporen. In de winkel had ik al gezegd: bij een menhir of monoliet moet je op een grote afstand staan. Nou, berg je maar.

In de hal deed ‘ie het al. En daar voelde ik hem ook het sterkst met de hand. Met de centimeter en de wichelroede, en op de hand, meet ik aura-laagjes op: 25cm 138cm 313cm 530cm en 787cm. Die laatste is min of meer het lekkerst om aan te voelen. Er zijn wellicht nog meer laagjes? Probeert u ze zelf eens te vinden.

Nu lopen deze aura’s cirkelvormig om het kristal. In de Basiliek – als er al sprake is van het gebruik van bismut maar dat ‘zou zomaar kunnen,zoals Marco van Basten dan zegt. De veldlijnen van de aura’s lopen ze in allerlei vormen, zoals in laser-achtige stralen van enkele vingers breed.

Een bijzondere eigenschap is het Hall-effect van bismut. Wikipedia: bismut is het metaal met het sterkste Hall-effect. Ergens tussen magnetisme en elektrisch. Ik beheers deze materie alleen met het vulpotlood van de Technische Universiteit maar op dit kruisverband kan ik niet zeggen dat ik er ook maar iets van begrijp. Dat is precies het punt waar het interessant begint te worden.

Brave Search zegt – met een bron die down is – er ontstaat een magnetisch veld onder invloed van een elektrisch veld.

Het woord bismut vind ik net zo vreemd als het woord bisschop. De bisschop heeft de leiding over de inwijding – een van de heilige rituelen van de Rooms-Katholieke kerk. In mijn naïeve, louter op speculatie berustende en niet geverifieerde versie, schept de bisschop met een houten staf of schop de bismut uit de smeltkroes om de inwijdingstekens mee te zegenen.

Barry