Gisteren heb ik het grootste heiligdom van ons buurland bezocht. En ja hoor, we hebben weer hetzelfde als in de andere locaties in Duitsland. Lijntjes hier, Onyx-ogen van een beeld en het is heel mooi. Ook wel wat van die atmosfeer. Maar niet zo heel veel van die atmosfeer. Mijn probleem is:
De toerist ziet wel de kerk maar kan de Heilige Geest niet ontmoeten.
Denkt u echt dat een toerist die met vrouw en twee kinders, alle vier een smartphone in de hand, klik klik, nou mooi zeg, er veel van mee krijgt? Je kunt wel werelderfgoed zijn en rijen met graven van Kaisers en Königen hebben liggen, maar ook Lionel Messi moet trainen om te kunnen scoren.
Mijn tips uit de losse pols:
- De Heilige Mis (eucharistie). Dat is het opladen van het hele Heiligdom. Een Heilige Mis in de Afrakapelle is prima, maar denkt u dat daarmee de hele Dom wordt opgeladen? Ik denk van niet.
- Die smartphones met hun straling maken het de toerist niet erg makkelijk om de Heilige Geest te ontmoeten. Daarom gebruik ik zelf een echte camera, die alleen camera is maar geen wifi en mobiel netwerk aan heeft. Het zenuwstelsel blijft dan in de sympathische toestand en komt daar ook niet zomaar uit. En daar ging het net om. .
- Het Heilig wijwater, daar lopen de toeristen voorbij alsof het een emmer bij de deur van in een stal is. Wel een compliment, want ook in de bakjes bij de vele zij-ingangen zat netjes water. De metro mag ik niet in zonder ticket maar de kerk wel zonder water.
Mijn advies – en dat is niet alleen voor de kerk: niet naar binnen zonder nattigheid.
Ik bedoel natuurlijk het eten.
De Baron in de Efteling
Langs de Autobahn is het ook lastig bidden en op een druk terras ook. De balans is zoek. Meer missen, meer bidden, minder kijken en rondlopen. Anticipation is half the fun. De Baron in de Efteling begrijpt dat prima. Eerst wachten, kijken naar een pratend beeld. Dan kom je goed in de stemming. Spannend. En dan naar binnen met zijn allen. Wij zijn heel bijzonder, wij mogen naar binnen. Dat groepsgevoel gaat het hem doen. Net als bij de club: hoe langer de rij, hoe leuker het is.
